Πιο συγκεκριμένα, η ζωή ενός εκπαιδευτικού είναι ένας συνεχής αγώνας δρόμου στην Ελλάδα του 2023. Χωρίς κανένα φίλτρο, θα το χαρακτήριζα ένα ανεξάντλητο παζάρι.
Όντας η ίδια εκπαιδευτικός, έχοντας φίλους εκπαιδευτικούς, άλλους αναπληρωτές, άλλους νεοδιόριστους, άλλους σε αναμονή, γνωρίζω από πρώτο χέρι πόσο εξαντλητικό είναι αυτό το ταξίδι που ξεκινάει τη στιγμή που αφήνεις τα πανεπιστημιακά έδρανα πίσω σου.
Όχι για πολύ βέβαια.
Γιατί θα επιστρέψεις, με τη δίψα για μάθηση να είναι σίγουρα ο ένας παράγοντας. Ωστόσο, η μετέπειτα διαδρομή μέχρι(κι αν/να) μπεις σε ένα δημόσιο σχολείο, οφείλει να είναι στρωμένη με μεταπτυχιακά, διδακτορικά, σεμινάρια, επιμορφώσεις, γλώσσες, δεύτερα πτυχία και χίλια δυο άλλα προσόντα, επιλέγει το εκάστοτε Υπουργείο ως τεκμήριο ικανότητας από εμάς, προκειμένου να κριθούμε άξιοι εκπαιδευτικοί και ιδανικοί για τη θέση. Θέλετε να μιλήσουμε πως μεταφράζεται αυτό σε χρήματα; Δεν νομίζω.
Κι αυτό,μέχρι να αλλάξει η ηγεσία και να ανακατευτούν τα ζάρια ξανά.
Δεν θα μπω πιο βαθιά στο θέμα, τουλάχιστον σήμερα, γιατί θα γέμιζα σελίδες. Θα εστιάσω στα στιγμιότυπα που μοιράστηκε μαζί μου η συνάδελφός και προέρχονται από την νέα επιμόρφωση του ΙΕΠ και την οποία οφείλουν να παρακολουθήσουν οι νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί προτού πάρουν τη θέση τους και με τη βούλα.
Οι δικές μου σκέψεις;
Μετά το φιάσκο της "Προγεννητικής Αγωγής" πέρυσι, επιβεβαιώνεται για ακόμα μία φορά πως ο κάθε ανίδεος δημιουργεί τέτοια προγράμματα, έχοντας στήσει ακραία συντηρητικές φωλιές που παράγουν συνεχώς αναχρονιστικά και επικίνδυνα θα έλεγε κανείς ιδεολογήματα. Αυτά επιθυμεί να "διδάξει" το Υπουργείο μέσα από τις επιμορφώσεις του και να μεταφέρει μέσα από τις αξιολογήσεις του.
Μιλάμε για ένα αναχρονιστικό, ρατσιστικό και αντιπαιδαγωγικό υλικό για ακόμα μία φορά, ενώ αν θέλουμε να μιλήσουμε και για τους επιθεωρητές τους οποίους θέλει να επαναφέρει το Υπουργείο και οι οποίοι θα αξιολογούν και θα ελέγχουν το έργο των εκπαιδευτικών, αλήθεια, ποιοι θα είναι αυτοί,με ποια κριτήρια και με ποιον σκοπό θα τελούν το έργο τους;
Για να παταχθούν οι "αναρχικοί μαθητές" όπως αναφέρεται σε ένα πλάνο δράσης; Για να ανατραπεί η πρόσμιξη ντόπιων μαθητών με ξένους και να πάψει το σχολείο να είναι σταυροδρόμι πολιτισμών αλλά "καταυλισμός στιγματισμένων", όπως αναφέρεται σε άλλη ερώτηση; Για να δουν οι επιθεωρητές αν οι εκπαιδευτικοί έχουν μάθει να κρίνουν τους μαθητές και τις μαθήτριες από τα ρούχα και την εξωτερική τους εμφάνιση όπως υπαινίσσεται το τρίτο ερώτημα;
Πραγματικά. έχετε στερέψει και σεις από λόγια ή μόνο εγώ;
Ένα Υπουργείο που επιλέγει στοχευμένα να χαρακτηρίζει τους μαθητές με όρους "προβληματικοί - αναρχικοί - καταυλισμοί στιγματισμένων" με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών των στιγματισμένων να είναι προ των πυλών, ετοιμάζει φιέστα για το 4ετές έργο της στον χώρο της Παιδείας. Τι τίτλο θα δίναμε άραγε σ αυτό το έργο πέρα απ το απλό, "Επιστροφή στον Μεσαίωνα";
Και μιλώντας για την Αξιολόγηση;
Πόσο στυγνός εκβιασμός απέναντι σε νεοδιόριστους συναδέλφους; Αντιδράς σε αυτή; Δεν σε μονιμοποιώ.
Πραγματικά, πόσοι σημαντικοί πόροι δαπανήθηκαν σε αυτό το αναχρονιστικό υλικό επιμόρφωσης ενώ θα μπορούσαν να είχαν δοθεί σε υποδομές και επιπλέον προσωπικό.
Πόσα ουσιώδη αιτήματα εκπαιδευτικών μένουν ανικανοποίητα με μόνη απάντηση του ΥΠΑΙΘ την αξιολόγηση;
Χρηματοδότηση Δημόσιων Σχολείων; Αξιολόγηση.
Επιπλεόν προσλήψεις; Αξιολόγηση.
Συντήρηση Σχολικών Μονάδων; Αξιολόγηση.
Καινούργια βιβλία; (που το βιβλίο λατινικών που διαβάζαμε εμείς σας μαθητές, διδάσκει τώρα η αδερφή μου;) Αξιολόγηση.
Αξιολόγηση, η απάντηση στη δική τους Ανεπάρκεια.
Μερικές συγκεχυμένες σκέψεις με αφορμή ακόμα μία προβληματική σελίδα στη πολύπαθη πορεία της Παιδείας σ'αυτή τη χώρα. Θα ήθελα να ακούσω και τις δικές σας σκέψεις. Συναδέλφων και μη.
Τα λέμε σε ένα επόμενο,
Ε.